Mario de Andrade

Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, 
ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος
ζωής απ' ότι  έχω ζήσει έως τώρα...
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις
πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν
λίγες,άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση. 
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά,
νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει
κανείς πουθενά.
Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη 
χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι
εγωισμοί.
Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να
οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα 
μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... 
μετά βίας για την  επικεφαλίδα.
Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις
επικεφαλίδες. 
Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...
Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.
Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την
ειλικρίνεια.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των
ανθρώπων...
Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως 
μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η
ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...Είμαι
σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ' όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με
τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι
εσύ.

γράμμα στην κόρη μου

Πριν πεθάνω κόρη μου θα'θελα να είμαι σίγουρος ότι σου έμαθα :

να χαίρεσαι τον έρωτα

να ξέρεις πως αξίζει να σ'αγαπάνε

να σχεδιάζεις το μέλλον αλλά να ζεις το παρόν

να μεγαλώνεις και να μαθαίνεις από τις διαφωνίες και τις αποτυχίες σου

να μην θεοποιείς κανέναν,και ακόμα λιγότερο εμένα

https://www.scribd.com/doc/158893389/%CE%A7%CE%BF%CF%81%CF%87%CE%B5-%CE%9C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%93%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CE%BF%CF%81%CE%B7-%CE%BC%CE%BF%CF%85

the more you learn,the less you fear

But time...how time first grounds us and then confounds us. We thought we were being mature when we were only being safe. We imagined we were being responsible but we were only being cowardly. What we called realism turned out to be a way of avoiding things rather than facing them. Time...give us enough time and our best-supported decisions will seem wobbly, our certainties whimsical.” 

ένα βράδυ στην Πολωνία

Θά ῾ρθει μιὰ μέρα ποὺ δὲ θά ῾χουμε πιὰ τί νὰ ποῦμε
Θὰ καθόμαστε ἀπέναντι καὶ θὰ κοιταζόμαστε στὰ μάτια
Ἡ σιωπή μου θὰ λέει: Πόσο εἶσαι ὄμορφη, μὰ δὲ
βρίσκω ἄλλο τρόπο νὰ στὸ πῶ
Θὰ ταξιδέψουμε κάπου, ἔτσι ἀπὸ ἀνία ἢ γιὰ νὰ
ποῦμε πὼς κι ἐμεῖς ταξιδέψαμε.
Ὁ κόσμος ψάχνει σ᾿ ὅλη του τὴ ζωὴ νὰ βρεῖ τουλάχιστο
τὸν ἔρωτα, μὰ δὲν βρίσκει τίποτα.
Σκέφτομαι συχνὰ πὼς ἡ ζωή μας εἶναι τόσο μικρὴ
ποὺ δὲν ἀξίζει κἂν νὰ τὴν ἀρχίσει κανείς.
Ἀπ᾿ τὴν Ἀθήνα θὰ πάω στὸ Μοντεβίδεο ἴσως καὶ
στὴ Σαγκάη, εἶναι κάτι κι αὐτὸ δὲ μπορεῖς
νὰ τὸ ἀμφισβητήσεις.
Καπνίσαμε -θυμήσου- ἀτέλειωτα τσιγάρα
συζητώντας ἕνα βράδυ
-ξεχνῶ πάνω σὲ τί- κι εἶναι κρῖμα γιατὶ ἦταν τόσο
μα τόσο ἐνδιαφέρον.
Μιὰ μέρα, ἂς ἤτανε, νὰ φύγω μακριά σου ἀλλὰ κι
ἐκεῖ θά ῾ρθεις καὶ θὰ μὲ ζητήσεις
Δὲ μπορεῖ, Θέ μου, νὰ φύγει κανεὶς μοναχός του

β προς β

Μην απελπίζεσαι και δε θ' αργήσει!
Κοντά σου θα 'ρθει μια Χαραυγή,
καινούρια αγάπη να σου ζητήσει.
Κάνε λιγάκι υπομονή!
Διώξε τα σύννεφα απ' την καρδιά σου
και μες στο κλάμα μην ξαγρυπνάς!
Τι κι αν δε βρίσκεται στην αγκαλιά σου;
Θα 'ρθει μια μέρα, μην το ξεχνάς!
Γλυκοχαράματα θα σε ξυπνήσει
κι ο έρωτάς σας θ' αναστηθεί.
Καινούρια αγάπη θα ξαναρχίσει.
Κάνε λιγάκι υπομονή!

Κ.

έχω δαγκώσει τη λαμαρίνα ξεκάθαρα

L'universo che respira
e sospinge la tua sfera
e la luce che ti sfiora
cosa vuoi?
Voglio te, una vita.
Far l'amore nelle vigne.
Cade l'acqua ma non mi spegne.
Voglio te.
Oltre il monte
c'è un gran ponte.
Una terra senza serra,
dove i frutti son di tutti.
Non lo sai?
Voglio te, una vita.
Far l'amore nelle vigne.
Cade l'acqua ma non mi spegne.
Voglio te.
E' una vela la mia mente
prua verso l'altra gente
vento, magica corrente
quanto amore!
Voglio te, una vita.
Far l'amore nelle vigne.
Cade l'acqua ma non mi spegne.
Voglio te. Mio per sempre!
Ma tu non cambi mai.
Un braccio, che altro vuoi?
Un'ora me la dai.
L'amore è qualcosa di più
del vino, del sesso che tu
prendi e dai.
Sarei una cosa tua
amore, gelosia
amor di borghesia.
Da femmina latina a donna americana
non cambia molto... sai?
Voglio te, una vita. Voglio te.
E' una vela la mia mente
prua verso l'altra gente.
Vento, magica corrente...

Κ,αφιέρωση

Mέσα απο την καρδιά μου.

(κάπως έτσι)

                    

δύο μέρες πριν τα βέντε άνιος

καλοκαίρι 13,λίγο πριν τα 20

χωρίς πολλά λόγια

ό,τι καλύτερο

και η προσμονή για αυτά που θα φέρει ο χειμώνας

φ ι λ ά κ ι α

οι αναμνήσεις μιας μικροαστής

  Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

  Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

 Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

 Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

 Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

 Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

 Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

 Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

 Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

 Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

 Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

 Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

 Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

 Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α

μην το πεις στη βίκυ,έπαθα ένα μικρό έφραγμα χθες

στον οποιονδήποτε

τους ζηλεύω,με πετυχαίνεις σε μία φάση που τους ζηλεύω αυτούς που είναι δύο
η Νάτα λέει οτι αυτό που σου λείπει απο τη ζωή σου θα το πάρεις σύντομα
ο Κωνσταντίνος,ο μόνος άνθρωπος που περνάω όμορφα μαζί του και έχω να τον δω δύο βδομάδες
ίσως όλο το καλοκαίρι να μαι Αθήνα
εδώ και κάποιο καιρό ένιωθα αρκετά καλά
νομίζω πως ο προηγούμενος μήνας μου έμαθε πολλά
σήμερα ξύπνησα με άγχος και συνειδητοποίησα οτι έχω αδυνατίσει αρκετά
η εξεταστική;μέτρια πράγματα,επανάληψη των προηγουμένων
σου είπα ο Κωνσταντίνος με κάνει να νιώθω καλά και αυτός είναι ταυτόχρονα χαμένος στη σχέση που φοβάται
η Μαρίνα ξαναγυρνάει πίσω στο Μίλτο μάλλον
γνώρισα και κάποια άτομα,μέσα σε αυτά ο ένας θα με φιλοξενήσει στο σπίτι σου στη Σεβίλλη
εδώ και μία βδομάδα περιμένω την απάντηση για το εράσμους
κοίτα πάνω κάτω αυτά
α,κουρεύτηκα καρέ και πήρα καινούρια γυαλιά επιτέλους
σε αφήνω να με φωνάζεις βασιλική
πέρασε ενάμιση μήνας για να ξανακλάψω
σήμερα
(χαιρετώ)

σκηνοθεσία μελλοντικών αναμνήσεων

thank you girl,thank you girl 
I'll love you till the end of the world 
with your eyes black as coal 
and your long, dark curls 

cheapsmokeswillhauntmeforever

"...ούτε που πρόλαβα να σου πω την μοναδική μου ιδιότητα… είμαι συλλέκτης… μαζεύω το πιο σκληρό και άγριο πράγμα του κόσμου… Στιγμές! … όταν έχω αυτό το ξαφνικό πόθο να πετάξω, και δεν έχω που να πετάξω, κρύβομαι στην συλλογή μου, γεμάτη καφέδες, μποξέρ, χορευτές, τυχαία αγγίγματα, βρισιές, τρυφερούς παρανόμους, στοές, συναντήσεις, κραυγές, σιωπές χωρισμούς, …λόγια, λόγια, λόγια … έτσι και αλλιώς τα πράγματα θα κυλήσουν όπως θέλουν αυτά, η ζωή ξέρει, και εγώ την εμπιστεύομαι … είμαι από αυτούς που πάντα κάπνιζαν φθηνά τσιγάρα …"

το τελευταίο κομμάτι

Κορε Υδρο/Χειμερινοί Κολυμβητές

αυτόν τον χρόνο

ανακάλυψα λοιπόν τι με κάνει κομμάτια.

(σε άλλα νέα το τραγούδι καμία σχέση με την φάση της ζωής μου αλλά το πρωτοάκουσα σήμερα και νομίζω πως είναι υπέροχον)

όποιος και να σαι σαγαπώ

http://www.mixcloud.com/Oh_You_Pretty_Things/dark-eyes/

ένα από τα ομορφότερα τραγούδια σε διάφορες εκτελέσεις