σαν ένα κομμάτι απ'τον παράδεισο και ένα κομμάτι απο την άβυσσο

θα μετρήσω τα αστέρια και θα κοιμηθώ

θα ελευθερώσω τα ονειρά σου στον ουρανό

your voice,your eyes

to the most beautiful woman ever

and the most interesting film

 Pierrot le fou

Rua da bella vista

Μια νύχτα καλοκαιρινή, υγρή στη Λισσαβόνα,
ονειροπόλος ποιητής χαϊδεύει τη σιωπή·
-ο φόρος της διάνοιας πληρώνεται μ' αγρύπνια-
αγρίμι είναι που κρύβεται σε σώμα λογιστή.

Απ' τ' ανοιχτό παράθυρο κοιτά τους άδειους δρόμους.
Τη μέρα ειν' ένα τίποτα. Το βράδυ ειν' «εγώ»,
που κάθεται καρτερικά στην έρημη αποβάθρα,
να πάρει την κλινάμαξα που πάει στην άβυσσο.

Ανακαλεί τη θλίψη του, την αστραπή της γνώσης,
για κάθε του παρόρμηση που άφησε κρυφή
κι απ' το βιβλίο του Ιώβ χειροκροτά τη φράση:
«Κουράστηκε η ψυχή μου απ' τη ζωή».

Γλυκά θ' ανοίξει η κλειδαριά της πόρτας για το Σύμπαν,
ο υπάλληλος Πεσόα θ' αφήσει τις σκιές
και μένα, που ξαγρύπνησα, με πιάνει η ανησυχία,
αν είναι οι αναμνήσεις μου ψεύτικες ή σωστές.

Aιώνιος Έφηβος

Τί κι αν μετρώ μοναχά λιγοστά χρόνια
επιβίωσης, γνωριμίας μες στο κόσμο;
Νιώθω πως θέλω να καταφέρω
ό,τι οι άλλοι αδυνατούν να επιτεύξουν ˙
-γιατί αν μπορούσαν θα το έκαμαν- .
Στα φανερά, κανείς δε με βαστάει
και τίποτα δε με εμποδίζει,
όμως ήδη γνωρίζεις πως
θα μπορούσα να απαριθμήσω ατέλειωτες προτεραιότητες.
Είναι όλα εκείνα τα εφόδια
που θαρρώ πως θα μου επιφέρουν κάτι ‘’καλό’’.
Πόσο θα ‘θελα να διαψεύσω τους γύρω μου! ,
να ξεγελάσω την ανήσυχη πλευρά μου
και να υπερασπίζομαι για πάντα πως είμαι διαφορετικός…
Να περιστρέφομαι σε μια πλάνη
πως αυτός ο κόσμος δε με χωράει,
δεν είναι έτοιμος για τα οράματα, τις πεποιθήσεις μου.
Πόσο θα ‘θελα να ήμουν ένας αιώνιος έφηβος,
μια εξαίρεση.. ώστε να άλλαζε επιτέλους
ο κόσμος ετούτος! 

Ν.Μ

για σένα ανθίζουνε κόκκινα ρόδα

Γνωρίζω πως παντότε θα ευγνωμονώ εναν άνθρωπο στη ζωή μου και αυτός θα είναι ο Κωνσταντίνος Βήτα.Κ.Β για μένα σημαίνει αγάπη,ζωή,ευτυχία,μελαγχολία,ομορφιά..Πως γίνεται να αγαπάς εναν άνθρωπο χωρίς να έχεις καταφέρει να τον γνωρίσεις απο κοντά?Μέσα απο τα τραγούδια του ταξιδεύεις,αγαπάς,συμμορφώνεσαι,μαθαίνεις,συγκινείσαι..Αισθάνομαι πως παίρνω δύναμη μέσα απο κάθε στίχο του...Είναι τόσο πολλά τα συναισθήματα..Σε ευχαριστω που υπάρχεις γλυκιέ Κου Βου,ο κοσμος παντα θα είναι ενα άστρο μακρινό...

Όλη η ζωή, οι μέρες που περνάς τα σύννεφα κοιτάς, κι ο χρόνος φεύγει..

Σ' αγαπώ, το μέρος μου είν' εδώ
με πήρες απ' το χέρι και σ' ευχαριστώ
Ήμουνα σ' ένα δρόμο σκοτεινό
πίστευα πως κανείς δεν πέρναγε από δω
Με κοιτάς, το μέρος μου είν' εδώ
είναι ένας τοίχος σ' ένα δρόμο αδειανό
Και νιώθω τόσο απέραντα φτωχός
στην πιο ωραία αχτίδα του φωτός.
...σε ευχαριστώ Κ.Β