V 282

The lie, the perfect lie, about people we know, about the relations we have had with them, about our motive for some action, formulated in totally different terms, the lie as to what we are, whom we love, what we feel with regard to people who love us and believe that they have fashioned us in their own image because they keep on kissing us morning, noon and night-that lie is one of the few things in the world that can open windows for us on to what is new and unknown, that can awaken in us sleeping senses for the contemplation of universes that otherwise we should never have known.

IN SEARCH OF LOST TIME

They call it night

μήπως είναι η στιγμή που ερωτεύεσαι;

Διευθέτηση.

ζωή

εναντιοδρομία

σε μία ευθεία

νοσταλγία απέραντη σιωπή

μουσική του μέλλοντος

σε βλέπω εκεί

διασχίζεις το δρόμο σταματάς

ξανά

διασχίζεις το δρόμο

επειδή είναι αυτό

όλοι λένε πως αυτό είναι

για να σταματάς

μη μ' εμπιστεύεσαι

δε μ' εμπιστεύεσαι;

(ΔΕΝ)

Τι γνώριζες γι αυτή

...Κοίτα να δεις κόσμε σου το λεω να το ξέρεις οτι έχω μεγάλη όρεξη να ζήσω.Να προσπαθήσω,να αγαπησω,να δουλεψω,να πληγωθω,να μορφωθω..Υπάρχουν αυτοί που παίρνουν τη ζωη στα χέρια τους,αυτοί που αφηνουν τη ζωή να τους πάρει απ'τα χερια και αυτοί που βρίσκονται σε μια ενδιάμεση-μπερδεμένη γι'αυτούς-κατάσταση...Διαλέγεις και παίρνεις φίλε μου...Να ξέρεις ποτέ δεν είναι αργά..Μην αφήνεις τίποτα να σε πάρει απο κάτω...Εγω προσπαθώ για την πρώτη κατηγορία...Υπάρχουν οι άνθρωποι που θα σε βοηθήσουν,θα σου ανοίξουν τα μάτια,θα σε αγαπήσουν,θα σε πιστέψουν...Θα τους χρειάζεσαι...Δε μπορώ να πιστέψω τους ανθρώπους που λένε οτι μπορούν να ζήσουν μόνοι τους,χωρις τη συντροφιά ενος άλλου ανθρώπου δίπλα τους...Επίσης όσον αφορά την εξυπνάδα,πιστεύω οτι συνδέεται με το πόσο ο καθένας την αξιοποιεί..Κάποιοι λιγότερο έξυπνοι καταφέρνουν σπουδαιότερα πράγματα στη ζωη τους είτε στην προσωπική είτε στην επαγγελματική..Γιατί προσπάθησαν για να φτάσουν εκεί ή γιατι είχαν τύχη...
Υ.Γ. τα 2/4 του 20 ειναι 10.Με αγάπη Β.

Kαλησπέέέέέεέρα τι μου κάνετεεεεε?

Aγαπητό ποτάμι,

που ρέουμε μαζι που λέει και ο mr Koυσκου ήθελα να σου πω δημοσίως ενα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για την ΥΠΟΜΟΝΗ σου την ηρωική μέρα που έμαθα ποδήλατο..Eπίσης,ξέρω πολύ καλά-μη ρωτήσεις απο που,αυτα δε λέγονται:P- οτι θα γινεις ενας πολυ καλός,υπομονετικός και στοργικός-οχι για να μη λες-  ΔΑΣΚΑΛΟΣ.Mωρή κουλτούρα κοίτα αν πας στη Ρόδο,στην Αλεξανδρούπολη ή δε ξέρω που αλλού να μας παίρνεις τηλέφωνο να ρχομαστε ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΟΣ.Μέχρι τότε θα χω πάρει μέρος σε 50 ποδηλατικούς αγώνες.ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!

Κοίτα να δεις αυτά ειχα να σου πω και "ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΣΠΡΕΣ ΤΡΙΧΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΥΣΙΑ"

OYYYYYY!:-D