Κυριακή 14 Απριλίου 2013
Παρασκευή 5 Απριλίου 2013
Uno Aprende
Después de un tiempo, uno aprende la sutil diferencia
entre sostener una mano y encadenar un alma;
Y uno aprende que el amor no significa acostarse
y que la compañía no significa seguridad;
Y uno empieza a aprender que los besos no son contratos
y los regalos no son promesas;
Y uno empieza a aceptar sus derrotas con la cabeza alta y los ojos abiertos;
Y uno aprende a construir todos sus caminos en el hoy,
porque el terreno de mañana es demasiado incierto para planes
y los futuros tienen una forma de caerse en la mitad.
Y después de un tiempo uno aprende que si es demasiado
hasta el calorcito del sol quema.
Así que uno planta su propio jardín y decora su propia alma,
en lugar de esperar a que alguien le traiga flores.
Y uno aprende que realmente uno puede aguantar,
que uno realmente es fuerte,
que uno realmente vale,
y uno aprende y aprende…
y con cada día uno aprende.
Ετικέτες
Jorge Luis Borges,
Pascal Comelade,
Uno Aprende,
Vals En Diagonal,
You Learn
Κυριακή 31 Μαρτίου 2013
Παρασκευή 29 Μαρτίου 2013
λύτρωσις
Γι’ αυτή την πόλη ζω,
γι’ αυτή την άδικη πόλη,
γι’ αυτόν τον ήλιο που αγαπώ και μισώ,
γι’ αυτό το δέντρο που τον τάφο μου θα ορίσει
Θέλω να μπω μες στο πλυντήριο
και με τα ρούχα να γυρίσω,
να γυρίσω, να γυρίσω,
να χαθώ εκεί, να σβήσω
Όσο κι αν προσπαθείς,
δε γυρίζεις το χρόνο...
Μα η απόρριψη το ξέρει
πως δεν υπάρχει κακός,
υπάρχει μόνο ένα χέρι
που μας σβήνει τη νύχτα το φως
Αυτά που ζήσαμε από μέσα μου δε βγαίνουν
Δώρα άλλης τάξεως εδώ με περιμένουν
Την καλοσύνη σου βαρέθηκα
Ποτέ μου δε σου ζήτησα μια γενική αγάπη
Την καλοσύνη σου σιχάθηκα
Δε θέλω πια να μ’ αγαπάς
Ο χρόνος μίλησε για μας
Πώς να το πεις μετά;
Πώς ν’ αφήσεις αναμνηστικά;
Κι αν θέλεις να μιλήσουμε για πράγματα μεγάλα,
πρέπει να υψώσουμε δεόντως του ονείρου μας τη σκάλα,
γιατί η ζωή που ζούμε δε χορταίνει με οξυγόνο,
δεν υποκλίνεται στο τίποτα, στο πρέπει και στο μόνο
Για ποιο λόγο να δακρύσω
και για ποιον να τραγουδήσω,
για ποια μάτια να είμαι όμορφος,
για ποιο σώμα δυνατός;
Όχι πια έρωτες
δε σ’ αγαπάω πια
και δεν ξυπνάω
μέσα στον ύπνο μου για σένα
Μη μας αφήσεις να αθετήσουμε
αιώνιας αγάπης υποσχέσεις
Μη μας αφήσεις αν χαθούμε
σε απρόσωπες παρέες με φαντάσματα
που πριν το τέλος γελάνε
στα μεσημέρια που σβήνουν,
στο σκοτεινό παιδί,
στη μυστική ζωή που ζήσαμε μαζί
Ξανά με τους κακούς,
ανέραστους, ζηλιάρηδες και συμπλεγματικούς
μοιράζομαι τραπέζι,
στιγματίζομαι απ’ αυτούς
Ετικέτες
αγαπημένα,
Κορε Υδρο,
inverted_a,
mixcloud,
V
Πέμπτη 28 Μαρτίου 2013
Πέμπτη 21 Μαρτίου 2013
Cause in no time, they'll be gone, I guess I'll still be standing here
ωδή
στην πρώτη φορά
αυτή που σε γέμισε
στο αμήχανο χέρι
αυτό που σε κράτησε
στο πρώτο μεθύσι
αυτό που σε έλιωσε
στο πρώτο ψέμα
αυτό που σε πλήγωσε
στον πρώτο θάνατο
αυτόν που σε τέλειωσε
στο πρώτο χαστούκι
αυτό που σε ξύπνησε
στον πρώτο έρωτα
αυτόν που αγάπησες
το πρώτο τραγούδι
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)